5s
+1
Submission successful!
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ένας καθαριστής αέρα μπορεί να δημιουργήσει ένα φραγμό για την υγεία κατά των αλλεργιών και του άσθματος, παρέχοντας απόλυτα καθαρό αέρα. Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι δεν τηρούν όλες οι συσκευές καθαρισμού αέρα τις υποσχέσεις τους. Ορισμένα προϊόντα μπορεί να βλάπτουν την υγεία σας χωρίς να το γνωρίζετε. Πονοκέφαλοι, πονόλαιμος, βήχας, κρίσεις άσθματος και αναπνευστικές δυσκολίες—αυτά τα συμπτώματα που συχνά αποδίδονται στην ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι παρενέργειες από καθαριστές αέρα χαμηλής ποιότητας.
Πριν αξιολογήσετε τους καθαριστές αέρα, είναι σημαντικό να κατανοήσετε τους διαφορετικούς τύπους που διατίθενται στην αγορά. Οι καθαριστές αέρα μπορούν γενικά να κατηγοριοποιηθούν ανάλογα με την τεχνολογική τους προσέγγιση (αν και ορισμένα μοντέλα συνδυάζουν πολλές τεχνολογίες):
Αυτές οι συσκευές απελευθερώνουν σκόπιμα μεγάλες ποσότητες όζοντος στον αέρα. Ενώ το όζον μπορεί να σκοτώσει τη μούχλα και τα βακτήρια σε υψηλές συγκεντρώσεις, είναι επίσης ένα επιβλαβές ερεθιστικό που μπορεί να βλάψει τους πνεύμονες και να βλάψει τα κατοικίδια ζώα. Θα εξετάσουμε λεπτομερώς τους κινδύνους του όζοντος αργότερα.
Αυτές οι μονάδες χρησιμοποιούν ηλεκτροστατικές αρχές για τη σύλληψη αερομεταφερόμενων σωματιδίων. Ο αέρας αρχικά ιονίζεται και στη συνέχεια τα φορτισμένα σωματίδια προσκολλώνται σε επιφάνειες ή πλάκες συλλογής. Οι υποτύποι περιλαμβάνουν ηλεκτροστατικούς κατακρημνιστές, ιονιστές, συστήματα υπεριώδους φωτός και συσκευές εκκένωσης κορώνας.
Αυτά τα συστήματα χρησιμοποιούν ανεμιστήρες για να τραβούν αέρα μέσα από διάφορα φίλτρα που παγιδεύουν φυσικά σωματίδια. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φίλτρα HVAC, φορητούς καθαριστές αέρα και μονάδες που είναι τοποθετημένες στην οροφή.
Οι ειδικοί στον τομέα της υγείας συμφωνούν παγκοσμίως ότι το όζον είναι επιβλαβές για τον άνθρωπο. Ορισμένες ρυθμιστικές αρχές έχουν ήδη απαγορεύσει τους καθαριστές αέρα που παράγουν όζον. Αυτές οι συσκευές μπορούν να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη βλάβη στα οσφρητικά κύτταρα και στους πνεύμονες με χρόνια έκθεση. Ανησυχητικά, τα συμπτώματα μπορεί να εξασθενίσουν με την πάροδο του χρόνου, ενώ η βλάβη συνεχίζεται απαρατήρητη. Ακόμη και οι χαμηλές συγκεντρώσεις όζοντος ενέχουν κινδύνους.
Μια καναδική μελέτη βρήκε βρογχικές αντιδράσεις μετά από μόλις επτά ώρες σε 0,08 ppm όζοντος. Το όζον αντιδρά επίσης με οικιακές χημικές ουσίες για να σχηματίσει φορμαλδεΰδη — μια γνωστή καρκινογόνο ουσία. Με μόλις 0,35 ppm, το όζον επιταχύνει τη φθορά του καουτσούκ και των πλαστικών. Σαφώς, θα πρέπει να αποφεύγουμε κάθε έκθεση στο όζον και να απορρίπτουμε τους καθαριστές που παράγουν όζον.
Εάν οι γεννήτριες όζοντος είναι επικίνδυνες, είναι ασφαλείς οι ηλεκτρονικοί καθαριστές "χωρίς όζον"; Παραδόξως, όχι. Δοκιμές από το Συμβούλιο Αεροπορικών Πόρων της Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι όλοι οι ηλεκτρονικοί καθαριστές παράγουν λίγο όζον. Η Consumer Reports σημειώνει ότι τα ηλεκτροστατικά μοντέλα «όλα παράγουν κάποια ποσότητα όζοντος». Αυτό είναι αναπόφευκτο επειδή η διαδικασία ιονισμού τους δημιουργεί εγγενώς όζον — ουσιαστικά μια ελεγχόμενη εκδοχή του σπινθήρα που παράγει όζον κατά τη διάρκεια των ηλεκτρικών βραχυκυκλωμάτων.
Ορισμένοι κατασκευαστές ισχυρίζονται ότι η τεχνολογία εξουδετέρωσης του όζοντος, αλλά οι δοκιμές δείχνουν ότι το όζον παραμένει. Η κακή συντήρηση μπορεί να αυξήσει περαιτέρω την παραγωγή όζοντος. Δεδομένων αυτών των κινδύνων, οι ηλεκτρονικοί καθαριστές καλό είναι να αποφεύγονται.
Ένα άλλο ζήτημα που παραβλέπεται με τους ηλεκτρονικούς καθαριστές είναι η τύχη των ιονισμένων σωματιδίων. Ορισμένα σωματίδια προσκολλώνται στις πλάκες συλλογής, αλλά πολλά φορτισμένα σωματίδια (εκατομμύρια ανά κυβικό εκατοστό) εισέρχονται στον αέρα. Αυτά τα ιόντα συνδυάζονται με τη σκόνη και κολλάνε σε επιφάνειες -τοίχους, έπιπλα, κουρτίνες- ένα φαινόμενο που ονομάζεται «φαινόμενο μαύρου τοίχου». Τα σωματίδια τελικά χάνουν φορτίο και επιστρέφουν στον αέρα ή τις επιφάνειες.
Ορισμένα προϊόντα χρησιμοποιούν υπεριώδη ακτινοβολία για να σκοτώσουν τους μικροοργανισμούς, αλλά η αποτελεσματική αποστείρωση απαιτεί παρατεταμένη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία που δεν είναι πρακτική στα κινούμενα ρεύματα αέρα. Οι λαμπτήρες UV χάνουν επίσης περίπου 60% αποτελεσματικότητα τον πρώτο χρόνο τους. Ακόμα κι αν η υπεριώδης ακτινοβολία λειτούργησε τέλεια, θα πρέπει να καθαρίζετε συνεχώς μολυσμένες επιφάνειες - μια παράλογη επιβάρυνση συντήρησης.
Η μηχανική διήθηση παραμένει η ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη μέθοδος καθαρισμού. Ωστόσο, το αποτελεσματικό φιλτράρισμα απαιτεί μετακίνηση μεγάλων όγκων αέρα - μια πρόκληση για τους περισσότερους καθαριστές. Τα έπιπλα εμποδίζουν τη ροή του αέρα από μικρές φορητές μονάδες, αποτρέποντας το φιλτράρισμα ολόκληρου του δωματίου. Τα περισσότερα φορητά μοντέλα δεν διαθέτουν επίσης επαρκή ικανότητα διαχείρισης αέρα.
Η βιομηχανία χρησιμοποιεί CADR (Clean Air Delivery Rate) για τη μέτρηση της απόδοσης του καθαριστή, περίπου ισοδύναμη με το CFM (κυβικά πόδια ανά λεπτό). Πολλές μονάδες έχουν CFM κάτω από 100—πολύ χαμηλό για ουσιαστικό καθαρισμό. Ακόμη και τα συστήματα HVAC με φίλτρα HEPA επιτυγχάνουν συνήθως μόνο περίπου 7,5 αλλαγές αέρα την ώρα. Για πραγματική αποτελεσματικότητα, χρειάζεστε 20-40 αλλαγές αέρα ανά ώρα—που απαιτούν 1100-2200 CFM. Σε αυτό το επίπεδο, οι πυροδοτήσεις άσθματος/αλλεργίας μειώνονται σημαντικά και η μετάδοση της νόσου επιβραδύνεται.
Ένας ιδανικός καθαριστής αέρα θα πρέπει:
Οι επιλογές περιλαμβάνουν φορητές μονάδες υψηλής χωρητικότητας (συχνά θορυβώδεις) ή μοντέλα που τοποθετούνται στην οροφή που βελτιστοποιούν τη ροή του αέρα χωρίς να καταλαμβάνουν χώρο στο δάπεδο. Ορισμένες μονάδες οροφής τοποθετούνται σε κινητήρες ανεμιστήρα, λειτουργώντας αθόρυβα με κατανάλωση κάτω από 100 watt. Για ένα δωμάτιο 400 τετραγωνικών ποδιών, οι αποτελεσματικοί καθαριστές κοστίζουν συνήθως 400-1500 $—λιγότερο από τη μακροχρόνια φαρμακευτική αγωγή για ασθένειες που σχετίζονται με την ποιότητα του αέρα, με πρόσθετα οφέλη καλύτερου ύπνου και βελτιωμένης υγείας.
Ο σωστός καθαρισμός του αέρα μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής—αλλά μόνο όταν χρησιμοποιούνται ασφαλή, αποτελεσματικά συστήματα που πληρούν αυστηρά πρότυπα απόδοσης.
