5s
+1
Submission successful!
هنگام ساخت یک رایانه با عملکرد بالا، مدیریت گرمای تولید شده توسط CPU و GPU به یک ملاحظه حیاتی تبدیل می شود. یک سیستم خنک کننده موثر نه تنها پایداری سخت افزار را تضمین می کند، بلکه عمر اجزا را نیز افزایش می دهد. در میان راه حل های خنک کننده، فن های کیس نقش محوری دارند و اندازه و کمیت آنها مستقیماً بر عملکرد حرارتی تأثیر می گذارد. این امر یک سوال مهم را مطرح می کند: در ساخت های محدود به فضا، کدام پیکربندی خنک کننده بهتری را ارائه می دهد - سه فن 120 میلی متری یا دو فن 140 میلی متری؟
رابطه بین اندازه فن و قابلیت خنک کنندگی از فیزیک اساسی پیروی می کند. فن های بزرگتر به دلیل سطح تیغه بزرگتر خود می توانند هوای بیشتری را با همان سرعت چرخش جابجا کنند. یک فن 140 میلی متری معمولاً جریان هوای فوت مکعب در دقیقه (CFM) بالاتری را نسبت به همتای 120 میلی متری خود هنگام کار با RPM های یکسان ارائه می دهد. علاوه بر این، فن های بزرگتر می توانند به جریان هوای معادل در سرعت های چرخش کمتر دست یابند که منجر به عملکرد آرام تر می شود - یک مزیت قابل توجه برای محیط های حساس به نویز.
در حالی که فن های 140 میلی متری جداگانه ویژگی های جریان هوای برتری را نشان می دهند، سه واحد 120 میلی متری که با هم کار می کنند مزایای قانع کننده ای را ارائه می دهند. سطح جمعی سه فن کوچکتر اغلب از دو فن بزرگتر بیشتر است و به طور بالقوه جریان هوای کل بیشتری را امکان پذیر می کند. این پیکربندی چند فن الگوهای جریان هوای یکنواخت تری را در سراسر اجزا ایجاد می کند و از نقاط داغ موضعی جلوگیری می کند. علاوه بر این، چندین فن افزونگی را فراهم می کنند - اگر یکی از کار بیفتد، واحدهای باقی مانده ظرفیت خنک کننده پایه را حفظ می کنند.
هیچ راه حل جهانی "بهترین" در بحث 120 میلی متری در مقابل 140 میلی متری وجود ندارد. پیکربندی بهینه به الزامات سیستم فردی، از جمله نیازهای حرارتی، فضای موجود، تحمل صوتی و محدودیت های بودجه بستگی دارد. علاقه مندان به ساخت سیستم های جمع و جور ممکن است از انعطاف پذیری چندین فن 120 میلی متری بهره مند شوند، در حالی که کسانی که ایستگاه های کاری جادار می سازند ممکن است راندمان واحدهای 140 میلی متری بزرگتر را ترجیح دهند.
در نهایت، تصمیمات آگاهانه باید هم مشخصات کمی - مانند رتبه بندی CFM و سطوح نویز - و هم عوامل کیفی مانند پویایی جریان هوای کیس و سازگاری اجزا را در نظر بگیرند. با ارزیابی دقیق این پارامترها، سازندگان می توانند راه حل های خنک کننده ای را پیاده سازی کنند که عملکرد، آکوستیک و قابلیت اطمینان را کاملاً متعادل می کند.
